جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶ , ۰۹:۵۷:۵۴ به وقت تهران
 
اطلاعیه
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران: ضروت گسترش کارزار و مبارزه علیه لایحه اصلاح قانون کار
شنبه, ۶ام آذر, ۱۳۹۵

   به رغم مخالفت، اعتراض و مبارزه بخشی ازکارگران واحدهای تولیدی وخدماتی و تشکل ها ونهادهای مستقل کارگری علیه لایحه اصلاح قانون کار، این لایحه ضد کارگری همچنان در کمیسیون اجتماعی مجلس است و دولت حسن روحانی رسما این لایجه را پس نگرفته است.
خودداری دولت از بازپس گیری این لایحه و لایحه”ایجاد مناطق آزاد تجاری و ویژه اقتصادی جدید”وطرح ادغام بخش درمان سازمان تامین اجتماعی در طرح بیمه ی سلامت وزارت بهداشت و درمان – که به معنای دست برد آشکار به دارایی متعلق به کارگران است- نشان می دهد که رژیم مصمم است با تحمیل یک زندگی برده وار به کارگران، خواسته سرمایه داراندرعرصه ملی و بین المللی را وجهه قانونی ببخشد. در چنین شرایطی هیچ راهی برای کارگران جز مبارزه گسترده وهماهنگ علیه این هجوم سرمایه و رژیم اش وجود ندارد.
تهیه طومارهای اعتراضی علیه لایحه اصلاح قانون کار در هفته های اخیر، تجمع مقابل مجلس بتاریخ۲۷مهربه دعوت اتحادیه آزاد کارگران ایران و تجمع اعتراضیدر ۲۵ آبان در برابر مجلس شورای اسلامی که با فراخوان سندیکای کارگران شرکت واحد برگزار گردید، پاسخی درست، سنجیده و بجا علیه یورش جدید رژیم به شرایط کار و زندگی کارگران و نمونه ای امید بخش ازهمکاری و هماهنگی بین تشکل ها، نهادها و فعالین مستقل کارگری است. اما همه شواهد نشان می دهد تاشکست دادن این یورش جدید رژیم به حقوق اولیه و بنیادی کارگران راه دشواری در پیش است.
از منظر منافع کارگران، جدال ها، کمپین و مبارزه موجود به هیچ رو بر سر بازپس گیری موقت لایحه اصلاح قانون کار –  ویا  مسکوت ماندن موقت دیگر طرح های ضد کارگری دولت  نیست-. این درواقع همان چیزی است که تشکلات به اصطلاح کارگری وابسته به رژیم از همان آغاز تعقیب کرده ان؛. این  تشکلات همه تلاششان این بوده و هست که دولت، لایحه اصلاح  قانون کاررا با مشورت با انها اصلاح کند و سپس به تصویب به مجلس برساند. این تشکلات آشکارا خود رابه همراه کارفرمایان، ” شرکای اجتماعی دولت” می نامند ودلیل مخالفت خود با این لایحه را نیز مورد مشورت قرار نگرفتن و در واقع به بازی نگرفتن خود توسط دولت اعلام می کنند. بدون تردید در صورت گسترش و اوج گیری مخالفت و مبارزه  کارگران و تشکل های مستقل کارگری با این لوایح ضد کارگری، دولت در یک عقب نشینی تاکتیکی، این شرکا را به بازی خواهد گرفت و سپس با لحاظ کردن تغییرات ناچیز و جلب رضایت همین “شرکا”، لایحه اصلاح قانون کار را از تصویب مجلس خواهد گذارند. تصویب حداقل دستمزد حقارت آمیز و چندین برابر زیرخط فقر توسط این شرکا که هر ساله در شورای عالی کار انجام می گیرد، خود  دلیلی است بر این ادعا و  نشان گر ماهیت و نتایج دخالت این تشکلات دست ساز کارگری است.
با این حال، تک صداهایی که در حاشیه راست جنبش کارگری جا خوش کرده اند و در هر مسئله مهم مربوط به این جنبش، نگاه شان به بالا بوده است ، اکنون نیز ضمن ابراز خوشنودی از مخالفت خوانی های تشکلات دست ساز حکومتی، کارگران و تشکل های مستقل کارگری را به همکاری و “وحدت عمل” با بخشی از این تشکل ها فرا می خوانند، ونقش این تشکل های قلابی کارگری را درتحمیل حداقل دستمزدهای فلاکت بار توسط شورای عالی کار وسرکوب تشکل ها، نهادها وفعالین کارگری مستقل در سال های گذشته را نادیده می گیرند. واقعیت اما این است که چنین وحدت عمل بین نیروهای متضاد و با اهداف کاملا متفاوت در تحلیل نهایی منافع کارگران را برآورده نخواهد کرد، و به زیان آنان تمام خواهد شد.
اما شاید تنها مزیت مخالفت خوانی های تشکل های کارگری وابسته به رژیم، نسبت به لوایح و طرح جدید دولت،- صرف نظر از اهداف این تشکلات- این باشد که فرصت و امکان بیشتری را فراهم می کند تا کارگران و تشکلهای مستقل کارگری بتوانند با طرح خواسته هایواقعی خود ، دست به اقدام و مبارزه بزنند. حضور مستقل سندیکای کارگران شرکت واحد و اتحادیه آزاد کارگران ایران و دیگر فعالین مستقل در تظاهرات ۲۵ آبان که در ابتدا از سوی شورای های اسلامی کارفراخوانده شده بود،  نمونه خوب و هشیارانه از چگونگی استفاده درست از این امکان است.
اکنون دیگر باید بر همگان روشن باشد که لایحه اصلاح قانون کار، ولایحه “ایجاد مناطق آزاد تجاری و ویژهاقتصادی جدید” وطرح ادغام بخش درمان سازمان تامین اجتماعی در طرح بیمه ی سلامت وزارت بهداشت و درمان، همگی نشان دهنده اراده رژیم درارزان سازی بیشتر نیروی کار و تحمیل بی حقوق مطلق بر کارگران است. اگر مقاومت و مبارزه هماهنگ، گسترده و سراسری علیه این هجوم صورت نگیرد، رژیم اسلامی،  شرایط کار و زندگی بدتر و اسف آور تری از انچه هست را بر طبقه کارگر ایران تحمیل خواهد کرد؛ جهنم بدتری خواهد آفرید که که آنانی که هنوز اقبال یافتن کاری را دارند و به صف چندین میلیونی بیکاران پرتاب نشده اند، مجبورمی شوند بدون کمترین امنیت شغلی و بدون هیچ حق قانونی تا حد فرسودگی  کامل، جان بکنند بی آنکه دستمزد هایشان حتی مخارج باز تولید نیروی جسمی شان را کفاف دهد چه برسد به تامین مخارج خانواده. واضح است که راه چاره بازپس گیری موقت این لوایح و طرح ها توسط دولت و لحاظ کردن اصلاحات مورد دلخواه تشکلاتی کارگری حکومتی و سپس تصویب و تطهیر آن توسط مجلس نیست.
هم اینک مباحث مربوط به لوایح و طرح های ضد کارگری رژیم، موضوع حقوق قانونی کارگران و شرایط کار و زندکی کارگران را به یکی از مسایل اجتماعی روز بدل کرده است. وظیفه همه تشکل ها و فعالین کارگری و کارگران اگاه هست که با استفاده درست از این شرایط، در هماهنگی و همکاری با یکدیگر وبافراخواندن بخش های مختلف کارگران به مبارزه علیهاین لوایح و طرح ضد کارگری ، رژیم اسلامی را محبور به عقب نشینی کنند و مانع تصویب و اجرای آنها شوند. در همان حال اما ضروری است که در برابر این لوایح، مطالبات اصلی و فوری کارگران، یعنی حق تشکل مستقل کارگری ،حق اعتصاب، افزایش دستمزد ها، حق کار و اشتغال، پرداخت به موقع دستمزد ها، لغو شرکت های پیمانی و قرارداد های موقت، لغو اتهامات امنیتی از پرونده فعالین کارگری و آزادی کارگران زندانی ودر یک کلام خواست برسمیت شناختن حقوق بنیادین کارو اجرای آن را طرح نمود و برای تحقق آن بطور متشکل مبارزه کرد. بخشی از این مطالبات به درستی در تظاهرات ۲۵ آبان در برابر مجلس بطور برجسته چه در شعارها و چه در پلاکاردها  طرح گردید که بسیار راهگشاست.
در شرایط کنونی این وظیفه سنگین در برابر تشکل ها و فعالین کارگری مستقل قرار دارد که بدور از اختلافات با بحث و گفتگو و هم فکری، بیش از پیش در برگزاریکمپین ها و تجمع های اعتراضی با یکدیگر همکاری کنند. درهمین رابطه باید طومارها و تجمع های واشکال دیگراعتراضی را گسترش داد؛ تعداد وسیع تری از کارگران و سایر مزدبگیران را باید به این مبارزهفراخواند  باید از وکلا و حقوق دانان مترقی کمک گرفت، دانشجویان و جویندگان کار، بازنشتگان تامین اجتماعی، پرستاران، معلمان و سایر مزد بگیران که تغییرقانون کار، شرایط زندگی امروز و فردایشان را تحت تاثیر مستقیم قرار می دهد لازم است به این کارزار و مبارزه بپیوند.
ما در اتحاد بین المللی، از همه اشکال مبارزه کارگران علیه لوایح و طرح ضد کارگری رژِیم حمایت می کنیم و به سهم سهم خود همچنان در جلب حمایت بین المللی از این کارزارها و مبارزات کوشش خواهیم .

اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران ٢۵ نوامبر ٢٠١۶

مطالبی دیگر از همین نویسنده
 
پربیننده ترین
 
 
 
 
   
 
 © 2017 تمام حقوق برای وبسایت اتحاد محفوظ است. info@etehad-k.com